vrijdag 29 juni 2012

Mijmeringen.


Nog 3 schoolse weken en dan breekt ook voor ons de langverlangde Grote vakantie aan. 
En in aanloop van die Grote vakantie kan ik niet anders dan mij over geven aan een melancholisch mijmeren. 
Verlaat de olijke tweeling de basisschool. 
Gaan na de Grote vakantie 4 Grote jongens naar de middelbare. 
En realiseer je je eens te meer hoe snel het gaat, de allereerste schooldagen nog op je netvlies gebrand. 
De eerste stappen naar het groter worden. 
Het stap voor stap loslaten.

Laat mij dat gevoel nog even vasthouden, nog eenmaal.
De eerste schooldag nog zo vers. 
Zo onbevangen, staat zij nog aan het begin.
Vrolijk huppelt zij door het leven, onbevreesd. 
Voor haar is elke dag een feestje. 
Zij loopt niet maar ze dartelt.
En als ze lacht dan gaat de hemel open. 
Meisje, beloof me dat je niet te snel groot word.

zondag 24 juni 2012

Zaterdag.

Zomaar eens een zaterdag's logje op zondag.
Met de Grote vakantie in aantocht gingen wij in het Zaanstadse naar een grote kampeerwinkel. Waar wij uitermate goed slaagden. 
Onderwijl lieten wij nr 2 en vriend achter. Want onder een viaduct van de A8 zit een geweldige skatebaan verstopt.







De overige jeugd vermaakte zich prima bij de Grote M.


En aan het eind van de middag reden wij weer bepakt en bezakt terug naar ons kustdorpje. 

donderdag 21 juni 2012

Bij het klepperen van de brievenbus.

De brievenbus maakte mij vandaag heel blij!
Dat hij klepperde is een beetje gejokt, ik moest namelijk het pakketje ophalen bij de buren...
(terwijl de puber boven zat...grrr)
Maar zei ik al dat ik er heel blij van werd?
Bij Emmel won ik de GiveAway.
En kijk eens wat ik kreeg!!




Wat ben ik toch een bofbips!!
***

zaterdag 16 juni 2012

Bij gebrek aan groene vingers.

Chlorophytum 
Chlorophytum
Pelargonium graveolens
Bromelia
Ik sta nou niet echt bekend om mijn groene vingers.
En derhalve was ons huis jaren verstoken van het nodige groen. 
Maar na jaren begon het toch wat te kriebelen, en ik dacht laat ik het weer eens proberen met een kamerplant *Chlorophytum* die geen groene vingers nodig heeft. 
En die was ondanks de spaarzame slokjes water zo dankbaar dat hij me stek na stek schonk.
Om puur jeugdsentimentele redenen was ik al enige tijd opzoek 
naar een citroen geranium *Pelargonium graveolens*. De citroen geranium geeft een citroenachtig luchtje af na aanraking.
Heerlijk.
De bromelia was een cadeau, en gewoon leuk door zijn lelijkheid.
Een enorme uitdaging voor mij, om ze in leven te houden :-)

woensdag 13 juni 2012

Op de fiets.

Het kleine meisje heeft een fiets. 
Nou heeft ze die fiets al een tijdje, en fietste ze er al lustig op los. 
En wij hadden gezien haar motoriek goede hoop dat zij snel zou leren fietsen zonder zijwielen. 
Bovendien dachten wij, fietsten grote broers al op 3 jarige leeftijd zonder. 
Dus toen een grote broer een zijwiel brak leek ons dat een uitgelezen kans dat kleine meisje eens te leren fietsen.
Ha, fout.
Kijk hier lacht ze nog :-)
Ze kwam met allemaal bizarre eisen. Dat we achteruitlopend het stuur vast moesten houden.
En de een na de ander haakte af.
Het is ook niet niks om rond te lopen met een krijsende deerne.
Dus zochten we naarstig naar vervangende zijwielen.
Maar deze kwamen niet op de grond, en krijste ze dat de fiets teveel wiebelde.
En zo stond de fiets in de tuin, ongebruikt, te wachten.
Te wachten op een klein meisje die zou willen fietsen zonder zijwielen.
Of totdat wij tegen goed passende zijwielen aan zouden lopen.
Want je hoort het al, fietsen staat niet op een heel hoog pitje.
Maar toen het vriendinnetje zonder zijwielen naar school kwam fietsen, sprak dat het kleine meisje wel aan. En ze vertelde trots aan eenieder die het wou horen van haar roze fiets, zonder zijwielen.
Maar hoe we ook teemden en fleemden. Er werd niet gefietst.
We beloofden zelfs een kado, en ze zuchte ok, en deed een halfslachtige poging.
Fietste al krijsend 10 meter, en zei mag ik dan nu mijn kado?

Vanmorgen liep ik naar school, met naast mij een zingend en fietsend meisje. Weliswaar met zijwielen, dat dan weer wel.

dinsdag 12 juni 2012

De olijke tweeling #1

Toen de olijke tweeling werd geboren na 37 weken en elk zo'n 5 pond zwaar was ik opeens een echte jongensmoeder. 4 jongens waarvan de oudste over 5 maanden 5 zou worden. 4 jongens waarvan de oudste na 1 maand gewoon even zijn arm brak. En mij vervolgens liet kennismaken met EHBO en gipskamer. Plekken waar ik mijzelf later nog met enige regelmaat terug zou vinden. 
Want hoewel ze tegenwoordig liever hun tijd slijten achter de computer, was er een tijd dat die nog geen rol in hun levens speelde. Er was een tijd dat ze ongeremd buiten speelden. Fietsten, renden, tikkertje speelden, in hoge bomen klommen, uit hoge bomen vielen, vochten. Er was een tijd dat kleding niet doorgegeven kon worden, dat kleding versleet. Dat er gaten in koppen, knieën en ellebogen gevallen werden.
Dat er gegipst, gehecht en geplakt werd.
Dat de huisarts zei, loop maar door u weet de weg.
En je zou het niet zeggen, maar soms mis ik die tijd best wel.
Ik dacht toendertijd dat ik wel door de wol geverfd was met een jongenskleuter en een jongenspeuter.  Ik dacht, nadat ik besefte dat ik dit best wel groot zou krijgen, ik dacht wie maakt mij gek. Ha, was dat even een misvatting.
Want hoewel die kleuter en die peuter maar 22 maanden schelen, is dat lang geen 14 minuten. 
Dus.
Dit was even andere koek.
Want wist je dat het best leuk is om tarzan te spelen met de lampen boven de eettafel?
En wist je dat het geweldig is om je deur te barricaderen met 2 ledikanten, of voor mijn part 2 eenpersoonsbedden, om vervolgens ergens op de vloer in slaap te vallen.
Dat we de bedden vastbonden aan de verwarming, net als de matrassen aan het bed trouwens.
Snap je nou dat ik dat mis?
Dat de nieuwe huisarts met nog niet kent?
Ik al tijden geen gapende gaten meer heb gezien.
En dat de kleding nauwelijks slijt. 



Kijk voor meer tweeling verhalen eens bij haar



vrijdag 8 juni 2012

15!!



Nr 2, vrijbuiter, skater, buitenkind, allemansvriend, vrolijk, clown, rechtvaardig, lol, grensverleggend, uitproberend, aftastend, lui, vriendschap, onvoorwaardelijke trouw, doen we ff, puber, lief, grote broer,  stoer, grote mond, geen tijd!, lang haar, krap bij kas, gul,  actief, alles gaat op miraculeuze manieren altijd kapot, kleine broer, Jah zooo, verantwoordelijk, trouw. 

En vooral heel erg 15!
*damn je mag nog geen bier op je 15e....*

dinsdag 5 juni 2012

De olijke tweeling.

Toen ik tig jaar geleden zwanger was van onze derde, voorvoelde ik al snel dat deze niet alleen kwam. En toen ik (manlief voer over de zeven zeeën) twee kloppende hartjes zag op de echo was ik niet echt verbaasd. 
In de eerste maanden was ik moe voor twee en misselijk voor twee. Maar net als met mijn voorgaande zwangerschappen was dit stipt met twaalf weken over. En wat een deugd, mijn lijf nog jong en elastisch droeg de tweeling met gemak.
Met 37 weken, toen lopen bijna niet meer mogelijk was, werd de olijke tweeling geboren. 
Beide ruim vijf pond.
Het moment dat ik uit het ziekenhuis thuis werd gebracht door de taxi (manlief, oudste en nr 2 kwamen met de bus). En ik thuis uitstapte met twee gevulde maxi cosies bekroop mij heel even het gevoel van hoe krijg ik dit in hemelsnaam groot. 
Maar ook dat lukte. En nu zijn ze gewoon al twaalf, en gaan ze al bijna naar de middelbare. 
En daarover mijmerend komen er allemaal leuke verhalen boven. Maar dat is voer voor een volgende logje.

Kijk voor meer tweeling verhalen eens bij haar